Side 3
Foto: Torvald Slettebø, Universitetet
i Agder
30.
Nytt forfall
Vedlikehaldet var truleg ikkje det beste utetter 1600-talet, og i 1701 les
me i kyrkjerekneskapen at ho var «megit brøstfeldig». Det vart gjort ein
heil del for å rette på dette i åri frametter. Tjørebrædd planketoke kom
kring 1720. Rekneskapen fortel at det gjekk med ti tylvter plankor av
beste slag, ni alner lange. Sju tunnor tjøre trongst, og det vart kjøpt
inn 1000 doble og 500 enkle naglar frå Kristiansand. Meir enn 83 riksdalar
korn dette på, med arbeidsløn og det som trongst elles.
Nytt hundreår og nye utbetringar
Kring 1800 sytte presten Peder Ludvig Lund for at huset vart «besiktet».
Då var sjølve bygningen «meget god», heiter det, men «Tager og Klædningen
udenpaa var gansske uduelig. Taarnet som er sat i enden af Kirken og
heftet til Kirken af Bindings Verk, var og i sig selv ganske god, men
Kledningen uedenpaa er næsten raaden og ganske bederved. »
Vidare kan me lese i brevet som fortel om denne synfaringi at golvet og
trappene opp til trevl var dårlege, saman med nokre av benkene.
Det vart sett i gang hogging og framkøyring av tømmer til utbetringi som trongst, og i 1803 fortalde presten, som då var Christen Thorn Aamodt, at kyrkja «bygges af nye, og bliver en nydelig lille kirke». I 1805 var ho «næsten færdig», og i 1806 «gandske færdig».
Sidan der i samtidi vart tala om nybyggjing, lyt me tru at heile huset vart rive ned til grunnen og så bygt opp att. Alt sunt bondevit tilseier då at det som var brukeleg vart nytta om att. Me må rekne med at det var slik her au.
Foto: Torvald Slettebø, Universitetet i Agder
31.
Foto: Torvald Slettebø, Universitetet i
Agder
32. Eldre rosemåla felt
inspirerte nyare
rosemåling i 1826.
Foto: Torvald Slettebø, Universitetet i Agder
33.
Foto: Torvald Slettebø, Universitetet i Agder
34.
Foto: Torvald Slettebø, Universitetet i Agder
35. Olavsrosor på
framsida av trevi.
Foto: Torvald Slettebø, Universitetet i Agder
36.
Foto: Torvald Slettebø, Universitetet i Agder
37. Trapp opp til trevi.
Foto: Torvald Slettebø, Universitetet i Agder
38. Skiljeveggen mellom gutar og
jentor
vart riven i1929.
Gutane og jentone kvar for seg
Peter Blom var prest hjå oss frå 1864 til 1880. Han var ein myndig mann,
og ville at når folk var i kyrkja, skulle dei vere opptekne av det presten
tala om. Det som kunne få tankane deira vekk frå dette, var av det vonde.
I hans tid vart difor både altartavla og biletfelti på preikestolen måla
over med kvit måling. Bileti på bjelken over kordøri, to kongar, to
dronningar, to kyrkjor og noko skrift, fekk same lagnaden. Etter nokre år
vart det i biletfelti på altartavla sett inn «to paa lerret malte
naturalistiske billeder», fortel Ulrik Hcndrikscn i 1929.
Ungdomane hadde plassen sin på trevet. Ein treng ikkje ha så livleg fantasi for å skjøne at det kunne verte både lange augnekast og anna slags samband mellom gutar og jentor i halvmørkret der. Dette ville Blom slett ikkje vite noko av, så han sytte for å få sett opp ein skiljevegg mellom jente- og gutesida. Bileti på altartavle og preikestol vart kalla fram att i samband med ei restaurering i 1930-åri, medan ein av kongane på korbjelken såg dagsens ljos att i 1967. Skiljeveggen på trevet vart riven i 1939.
Foto: Torvald Slettebø, Universitetet i Agder
39.
Foto: Torvald Slettebø, Universitetet i Agder
40.
Foto: Torvald Slettebø, Universitetet i Agder
41. Symbol på Guds auga, som ser
alt, og er kjærleg.